خانه صنعت و معدن استان تهران
Send
خانه > اخبار ویژه > رمزگشایی از ژنوم پدیده‌ای به نام تراکنش

رمزگشایی از ژنوم پدیده‌ای به نام تراکنش

اگر روزی از یک مهندس راه و ساختمان بپرسیم: «چرا انسان خانه می‌سازد؟» به‌ندرت ممکن است پاسخی غیراز یک نگاه غریب همراه با سکوتی معنی‌دار دریافت کنیم ولی اگر همین سوال را از یک آرشیتکت آشنا به دانش و تئوری‌های روز و پیشرفته معماری ساختمان بپرسیم،

به‌طور قطع به شما پاسخ می‌دهد: «آنچه انسان به‌عنوان خانه برای خود می‌سازد، امتداد پوست بدن انسان است که ابتدا به‌صورت سقف و سپس کف، در و دیوار تجلی پیدا می‌کند که درنهایت به آن خانه گفته می‌شود! همچنین وابسته به آنکه چه مصالحی در دسترس است و محیطی که این خانه در آن ساخته می‌شود، برای برآورده ساختن نیاز انسان به امتداد دادن قدرت بینایی، پنجره نیز در دیوارهای آن پابرجا می‌شود! »
و به ظاهر هر آنچه بشر در طول تاریخ ساخته به نوعی در جهت افزایش یکی از توانایی‌های محدود او بوده است. به‌طور مثال، ساختن هر کدام از ابزارهایی که به نوعی در زمینه جابه‌جایی ابتدایی اجسام تا حمل‌ونقل‌های بین قاره‌ای مطرح بوده است، همگی در دسته گسترش توانایی عضلات انسان قرار می‌گیرند. ولی در این میان، مرور داستان توسعه دادن توانایی‌های فکری انسان جذابیت بیشتری دارد. نیاز انسان به شمردن و محاسبه، سیر تکاملی قابل توجهی از چوب خط زدن و چرتکه ساختن تا ابداع ماشین حساب و ابررایانه‌ها با قابلیت محاسبات سرسام‌آور را طی کرده است. به نظر می‌رسد در همه موارد، انسان محدود به «کنش» (Action) برای تعمیم و تکامل قابلیت‌های خود به خارج از محدوده توانایی‌هایش همواره به طرز مرموزی از یک رویکرد عمومی و پیچیده به نام «تراکنش» (Trans-Action) پیروی می‌کرده است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت، هرگاه یک قابلیت محدود انسان به‌عنوان ورودی به تابع تراکنش‌ساز درون‌سازی شده در مغز انسان وارد شده، چیزی در دنیای پیرامون ما ساخته یا اختراع شده است.

همچنین با تحلیل دقیق‌تر تحولات مرتبط با فناوری، به‌ویژه در ۳ دهه اخیر، مشخص می‌شود که پس از قرن‌ها ابداعات بشری، مغز انسان در یک رویکرد غیرعادی تصمیم گرفته است که این‌بار الگوریتم تراکنش سازش را به‌عنوان ورودی به تابع تراکنش ساز خود وارد کند و به این ترتیب توانایی اثرگذاری در دوردست را به تمام ساخته‌های پیشین (غیر جاندار) خود بدهد. لذا دنبال کردن سیر تکامل ۳ فناوری: پردازش داده‌ها، انتقال داده‌ها و هوش مصنوعی تجلی‌بخش آخرین تلاش انسان برای چیره شدن بر دنیای پیرامون خود با سر فصل «ماشین هوشمند» است. در واقع انسان با آرزوی ساختن ماشین هوشمند سعی در عمومی کردن همه توانایی‌های خود برای انجام کارها در دوردست (تراکنش) به بهترین شکل ممکن دارد.
اما تا رسیدن به آن سیستم تراکنشی آرمانی، آنچه ما امروزه از آن با نام تراکنش یاد می‌کنیم، ماهیتی است در قلمرو دانش انفورماتیک که در خلال تولید نسل چهارم از رایانه‌ها که مبتنی بر سیستم عامل بودند شکل گرفت. در این دوران، تعامل انسان با ماشین به صورت ارسال یک دستور (Command) از انسان (کنش) و اجرای آن به وسیله ماشین بود و تنها روش ممکن برای اجرای هر نوع تراکنش از طریق درگاه‌های ورود و خروج (I/O Port) همچون دیسک لغزان (Floppy Disk) امکانپذیر بود. سپس نوبت به پروژه ARPANET رسید تا رایانه‌های منفرد و جدا از هم را به یکدیگر متصل کند و به این ترتیب تراکنش از قابلیت حمل نتیجه اجرای یک دستور ساده از سوی حافظه‌های جانبی وارد دوره اجرای پرس‌وجو (Query)های تحت شبکه شد.

http://suize-choco.com/