خانه > اخبار > احیای صنعت گچ با مهندسی معکوس خط تولید

احیای صنعت گچ با مهندسی معکوس خط تولید

بازار گچ یکی از بازارهایی است که ارتباط مستقیم با صنعت ساختمان‌سازی دارد و از آنجایی که حوزه ساخت‌وساز چند سالی است در رکود به سر می‌برد و با توجه به ظرفیت‌های مازادی که در صنعت گچ به‌وجود آمده، قیمت‌ها افزایش پیدا نکرده اما در چند وقت اخیر که بازار دچار نوسان نرخ ارز شد، بازار لوازم و کالای مورد نیاز گچ از جمله لوازم بسته‌بندی آن با مشکل جدی روبه رو شده است.

واحدهای فرآوری گچ توان مالی ندارند
مدیر دفتر صنایع معدنی وزارت صنعت، معدن و تجارت درباره وضعیت واحدهای فرآوری گچ در ایران، در گفت‌وگو با صمت بیان کرد: تعداد کل واحدهای تولیدی گچ کشور به ۳۸۰ واحد با ظرفیت اسمی ۳۱ میلیون تن می‌رسد که از آن تعداد حدود ۱۵۰ واحد به طور نیمه‌صنعتی و سنتی مشغول به کار هستند.
سیف‌الله امیری در ادامه خاطرنشان کرد: برنامه‌ها و اهداف کوتاه‌مدت و میان‌مدت برای صنعت گچ در نظر گرفته شده که از جمله این برنامه‌ها می‌توان به بازسازی و نوسازی صنایع گچ با بهره‌وری انرژی بالا، میزان مصرف پایین به لحاظ ماشین‌آلات و تجهیزات تولید و جهت‌گیری به سمت تولید محصولات و فرآورده‌های صنایع پایین‌دستی گچ مانند پنل‌های گچی و دیوارهای پیش‌ساخته گچی اشاره کرد. مدیر دفتر صنایع معدنی وزارت صنعت، معدن و تجارت در پاسخ به این پرسش که صنعت گچ با چه مشکلاتی دست به گریبان است، گفت: نبود نقدینگی و توان مالی برای بازسازی و نوسازی واحدهای تولیدی، بالا بودن نرخ بهره تسهیلات بانکی برای تولیدکنندگان، نوسان‌ نرخ انرژی ناشی از سیاست‌های یارانه‌های دولت، هزینه بالای حمل‌ونقل جاده‌ای، نداشتن دسترسی مناسب به شبکه ریلی و رکود در صنعت ساخت‌وساز کشور، از مهم‌ترین مشکلاتی به‌شمار می‌روند که واحدهای فرآوری گچ با آنها دست به گریبان هستند.

رکود مسکن، گچ را به روز سیاه نشانده
درباره وضعیت کلی بازار گچ و تاثیر نوسان بهای ارز بر این بازار، ابوالفضل اقبالیون، عضو هیات‌مدیره انجمن گچ ایران در گفت‌وگو با صمت اظهار کرد: بازار گچ در ۴ یا ۵ سال گذشته به دلیل رکود اقتصادی حاکم بر صنعت ساختمان در وضعیت مطلوبی قرار نداشته است. کارخانه‌ها در مناطق مختلف حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد تعطیل شده‌اند و سایر کارخانه‌ها با حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد ظرفیت کار می‌کنند، کارخانه‌هایی که به اصطلاح وضعیت خوبی دارند نیز با ظرفیت ۴۰ تا ۵۰ درصد مشغول تولید هستند. اقبالیون ادامه داد: مشکل اصلی صنعت گچ، ظرفیت بالای تولید آن در کشور است، زیرا در دوره‌ای که بازار کشش بالایی داشت، واحدهای بسیاری در این صنعت ایجاد شد که هم‌اکنون این تعدد کارخانه‌ها سبب رقابت منفی آنها شده است یعنی مازاد تولید داریم. البته در دوره‌ای که مسکن مهر راه‌اندازی شد، وضعیت بازار خوب بود اما از زمانی که بازار ساخت‌وساز به رکود فرو رفت، وضعیت بازار گچ نیز دیگر مناسب نیست. البته این جریان کلی بازار در ۴ یا ۵ سال گذشته است. وی درباره صادرات گچ نیز عنوان کرد: در زمینه صادرات هم محصولاتی داریم که چندان قابل رقابت با بازارهای جهانی نیست و به مذاق همسایه‌ها خوش نمی‌آید، چراکه به لحاظ فناوری، صنعت گچ ما نسبت به جهان خیلی عقب مانده است. فناوری‌های جدید به این صنعت وارد شده و سلیقه بازار نیز بسیار تغییر کرده یعنی بسیار صنعتی‌پسند شده و گرایش به محصولات سبک و سریع جایگزین محصولات قدیمی شده است. 
این عضو هیات‌مدیره انجمن گچ ایران در ادامه یادآور شد: صنعت گچ در ۴ دهه گذشته در دستان بخش خصوصی می‌چرخیده و از آنجایی که دسترسی مالی و بانکی به ارزهای دولتی نداشته، روز به روز تحلیل رفته است. برای مثال هم‌اکنون در بازار، محصولات جدیدی مانند «درای‌وال» که نوعی گچ جدید پیش‌ساخته است، استفاده می‌شود که در ایران فقط یک کارخانه آلمانی، آن را تولید می‌کند. البته قابل توجه است که همسایه‌های ما سال ۵۷ این فناوری را نداشتند اما هم‌اکنون این فناوری‌ها را وارد کرده‌اند و دیگر از محصولات ما استقبال نمی‌کنند. از این رو بیشتر گچ خام را از بندرعباس صادر می‌کنیم. بنابراین هرچند این صنعت از نظر کمی رشد قابل توجهی داشته اما به لحاظ کیفی رشد چندانی نکرده است. 
اقبالیون در پاسخ به این پرسش که آیا واردات خاصی برای تامین مواد اولیه گچ دارید، عنوان کرد: گچ رده‌های مختلفی دارد. برای گچ‌ معمولی که در سفت‌کاری و سفیدکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، واردات نداریم و از معدن استخراج می‌کنیم، اما برای یک‌سری گچ‌های ترکیبی مانند گچ‌های پلیمری یا گچ‌های پاششی که مواد افزودنی به آنها اضافه می‌شود و همچنین برای پروژه‌های بزرگ که سرعت ساخت در آنها مهم است، واردات داریم.
وی ادامه داد: به کشورهایی همچون قطر و عراق صادرات داشتیم که درحال‌حاضر صادرات به آنجا نیز کاهش یافته است. البته صادرات به ۲دلیل کاهش پیدا کرده؛ از یک‌سو محصولات ما قابل‌پسند نیستند و سلیقه مصرف‌کنندگان کشورهای همسایه بسیار از ما جلو زده است و از سوی دیگر هزینه‌های حمل‌ونقل افزایش یافته و این موضوع برای این کشورها قابل قبول و به‌صرفه نیست.
اقبالیون ادامه داد: البته سلیقه مصرف‌کننده در داخل هم تغییر کرده و در پروژه‌های بزرگ از گچ‌ معمولی، کمتر استفاده می‌شود. برخی مصرف‌کنندگان به دنبال محصولات جدید هستند. فقط یک شرکت در زمینه تولید گچ‌های جدید در داخل داریم. از این رو بیشتر مصرف‌کنندگان، این نوع گچ‌ها را از ترکیه، امارات و کشورهای عربی اطراف وارد می‌کنند.

مهم‌ترین مشکل بسته‌بندی است
این عضو هیات‌مدیره انجمن گچ ایران در پاسخ به این پرسش که آیا نرخ گچ تحت تاثیر دلار و اوضاع این روزهای بازار تغییر نکرده است، گفت: قیمت‌ها تا حدی افزایش یافته اما بیشترین مشکل این روزهای بازار، مربوط به کیسه و گونی می‌شود که برای بسته‌بندی مورد نیاز است. 
البته برای بسته‌بندی گچ، ۲نوع کیسه در بازار وجود دارد که کیسه‌های ای‌دی‌اس‌آل برای صادرات و کیسه‌های معمولی برای مصرف داخلی به کار برده می‌شود. با توجه به اینکه مواد پتروشیمی در بورس عرضه شده و نرخ آن به روز است، هر روز نرخ گونی بالا و پایین می‌رود و از ابتدای سال هر کیسه گونی حدود ۳۰۰ تومان گران شده است، درحالی که فروش واحدهای فرآوری گچ همراه با رقابت منفی و بیشتر به‌صورت اعتباری است، یعنی حدود ۷ تا ۸ ماه طول می‌کشد که فروش این واحدها نقدی شود، این در حالی است که با توجه به افزایش هزینه‌ها، واحدها باید کالای مورد نظر خود مانند گونی را به صورت نقدی خریداری کنند و این موضوع سبب تعطیلی برخی از کارخانه‌ها شده است.

همچنین ببینید

آگهی دعوت حضور در مجمع عمومی عادی سالیانه خانه صنعت، معدن و تجارت تهران

  بدینوسیله از کلیه اعضا محترم خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران دعوت به ...

٢٧٠ هزار فرصت شغلی در بخش صنعت ایجاد می شود

تفاهمنامه «برنامه تولید و اشتغال در بخش صنعت» برای ایجاد ٢٧٠ هزار فرصت شغلی بین ...