خانه > اخبار > درآمد‌های طلایی به جیب سوداگران کوکائین کلمبیا می‌رود

درآمد‌های طلایی به جیب سوداگران کوکائین کلمبیا می‌رود

معدنکاران محلی و غیررسمی در استان آنتیکویا کلمبیا می‌گویند احساس می‌کنند بین گروه‌های مسلح استثمارگر و دولتی که با استخراج بدون مجوز مواد معدنی سخت برخورد می‌کند، گیر افتاده‌اند.

 به نقل از الجزیره، استان آنتیکویا در قلب تجارت طلای کلمبیا قرار دارد و از دوران استعمار و زمانی که فاتحان اسپانیایی در جست‌وجوی شهر افسانه‌ای اِلدورادو به اینجا آمدند، وجود داشته است. در شمال شرقی این استان، شهر بسیار کوچک سِگویا قرار دارد که بیش از ۴۰۰ سال است در آن طلا تولید می‌شود و معدنکاران، طلا را از دیواره‌های هزارها تونل زیرزمینی این شهر می‌تراشند. چند دهه‌ای هم می‌شود که کلمبیایی‌های بومی این کشور و افریقایی‌تبارهای آنجا به عنوان معدنکاران غیررسمی کار می‌کنند. شیوه استخراج آنها حالت غیرصنعتی دارد و با همان فنونی انجام می‌شود که اجداد و پیشینیان آنها کار می‌کردند و در واقع اسپانیایی‌ها، آنها را برای کار در معادن به بردگی می‌گرفتند. 
از حدود ۲دهه پیش که بهای فلزات گرانبها افزایش پیدا کرد، توجه‌ به ذخایر طلای این منطقه جلب شد که البته عاری از خشونت نبود. این خشونت از آنجا برمی‌آمد که افراد متمایل به استخراج ذخایر طلای این منطقه را بیشتر جنگجویان غیرنظامی چپ‌گرا، گروه‌های شبه نظامی و گروه‌های قاچاقچی مواد مخدر تشکیل می‌دادند. این گروه‌ها در سِگویا مستقر شدند و کنترل استخراج مواد معدنی را در اختیار گرفتند. در ادامه، طلایی که غیرقانونی استخراج می‌شد، تبدیل به منبع اصلی درآمد گروه‌های مسلح شد، در حالی که پیش‌تر این گروه‌ها بیشترین درآمد خود را از تجارت کوکائین کسب می‌کردند. 
حالا استخراج غیرقانونی مواد معدنی در کلمبیا سالانه ۷میلیارد دلار درآمد برای گروه‌های مسلح و باندهای مجرم ایجاد می‌کند و آنها این درآمد را با اعمال خشونت چشمگیر به معدنچیان به‌دست می‌آورند. سِگویا در مرکز این خشونت است زیرا به گفته دفتر شهرداری این شهر، حدود ۲۰ درصد از طلای کلمبیا، از حدود ۵۰ معدنی تولید می‌شود که در این شهر هستند. 
روستاییان محلی که بسیاری از آنها در معادن غیرصنعتی کار می‌کنند، همواره از تجاوز گروه‌های مسلح به اموال‌شان، تهدیدهای آنها، اختلاف‌هایی که آنها بر سر زمین دارند و جنگ و جدل‌های این گروه‌ها آشفته هستند. این معدنکاران که روستاییان کلمبیایی هستند از سراسر کشور در جست و جوی کار به این منطقه می‌آیند. آنها برای کار در کوه‌ها و حاشیه رودخانه‌ها باید به گروه‌های مسلحی مالیات بپردازند که کنترل منطقه را در اختیار دارند. گروه‌های مسلح، این قدرت را دارند که معدنکاران را بکشند یا به اجبار جابه‌جا کنند. 
کارلوس ماریو آلوارِز ۶۰ ساله و صاحب یکی از معادن است. او می‌گوید: باید به آنها پول بدهی وگرنه تو را می‌کشند. معدنکاری در کلمبیا بیشتر از اینکه شغل باشد، یک هویت است. من صاحب معدن خودم هستم، اما از گروه‌های مسلح می‌ترسم و نگرانم دولت معدنم را بگیرد. 
البته معدنکاری در این منطقه صورت رسمی هم دارد و مالکیت تعداد انگشت‌شماری از معادن در اختیار شرکت «گرَن کلمبیا گُلد»، یک شرکت چندملیتی در کانادا است. دولت «خوان مانوئل سانتوس» نیز از سال ۱۳۹۴ خورشیدی(۲۰۱۵ میلادی) سختگیری بر استخراج بدون مجوز را در اولویت قرار داده تا این منبع چشمگیر درآمد را برای گروه‌های مسلح قطع و آلودگی رودها به جیوه را کنترل کند، چون معدنکاران برای جدا کردن طلا از زمین و دیگر فلزات از مواد شیمیایی استفاده می‌کنند و علاوه بر رودها به سایر بخش‌های محیط‌زیست هم آسیب وارد می‌آورند. معدنکاران غیررسمی اما دل خوشی از این اقدامات دولت ندارند. آلوارِز می‌گوید: دولت، ما را زیر فشار می‌گذارد تا امکان ورود شرکت‌های چندملیتی را فراهم آورد. دولت می‌خواهد آنها به کلمبیا بیایند و زمین‌ها را بخرند.
دیه‌گو ایبارا سانچِز، خبرنگار الجزیره، این تصاویر را از معادن کلمبیا گرفته است.