خانه صنعت و معدن استان تهران
Send
خانه > اخبار > دیپلماسی اقتصادی و توسعه صادرات چه نسبتی با هم دارند؟

دیپلماسی اقتصادی و توسعه صادرات چه نسبتی با هم دارند؟

تنش‌زدایی سیاسی با اولویت کشورهای هدف
شناسایی کشورهایی که برای برقراری رابطه اقتصادی دارای مزیت هستند برای کارشناسان حوزه اقتصاد و تجارت خارجی کار سختی نیست. لازم نیست در گام اول با تمام کشورهای شرق و غرب دنیا روابط نزدیک برقرار کرد که سنگ بزرگ نشانه نزدن است و در واقع نشانه هدف مشخص نداشتن. برای نمونه کشوری مانند هند برای ما می‌تواند یک هدف مشخص در زمینه توسعه روابط باشد که در شماره ۱۹۵ تجارت فردا نیز به طور مبسوط به آن پرداخته شد. حال می‌توان با صرف انرژی و زمان بیشتر، عبور از بوروکراسی سنتی سنگین هند را با انعقاد قراردادهای دوجانبه شامل معافیت‌ها برای بازرگانان دو کشور تسهیل کرد. در همین رابطه به نظر می‌رسد دیپلماسی اقتصادی با کشورهای همسایه و منطقه نیز در اولویت بالایی باشد که تمام کشورهای توسعه‌یافته معمولاً سهم عمده‌ای از بده‌بستان‌های اقتصادی‌شان با همسایگان دارند. برای نمونه قرارداد سه‌جانبه کانادا، آمریکا و مکزیک به نام قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی یا نفتا که از سال ۱۹۹۴ پا گرفته و مزایای فراوانی برای تبادل کالا بین سه کشور داشته است. بنا به قولی ۱۴۰ هزار کسب‌وکار کوچک و متوسط در آمریکا فقط بر پایه این صادرات کالا بر اساس این قرارداد شکل گرفته‌اند و در مقابل بسیاری مشاغل وجودشون در آمریکا بلااستفاده شد و از بین رفت.

رفع محدودیت‌ها و تحریم‌ها
طی یک نیم‌دهه، ما به خوبی طعم تلخ تحریم‌های اقتصادی را چشیدیم و رفع این تحریم‌ها با سرعت زیاد و به طور کامل از توفیقات تیم دیپلماسی بود. جایی که سیاست به واقع به اقتصاد خدمت کرد. گرچه هنوز تحریم‌هایی از ماقبل برنامه هسته‌ای وجود دارد و وارد شدن مجدد به مسابقات اقتصاد جهانی موانع بسیار بیشتری دارد اما در هر صورت از دستاوردهای تیم دیپلماسی ما کم نمی‌شود. اما محدودیت‌های تجاری صرفاً در چارچوب تحریم‌های شورای امنیت، آمریکا و اتحادیه اروپا نیست که اعطای معافیت‌های تجاری بین دو کشور برای کشور ثالثی مانند ما تبدیل به یک محدودیت می‌شود. با توجه به اینکه ما هنوز به عضویت سازمان تجارت جهانی درنیامده‌ایم، کشورهای عضو می‌توانند برای تجار ما موانع غیرتعرفه‌ای وضع کنند. همچنین برای بالا بردن مانع تعرفه برای ما که فقط عضو ناظر سازمان هستیم هم کار راحتی در پیش‌رو دارند. این همان نقطه‌ای است که اهمیت قراردادهای تجاری دو یا چندجانبه خودش را نشان می‌دهد. تا زمانی که بوروکراسی سنگین پیوستن به سازمان تجارت جهانی به نتیجه برسد، می‌توان و بهتر است از قراردادهای دو یا چندجانبه‌ای سود برد که به میزان توان چانه‌زنی و لابی‌گری به طرفین قرارداد، معافیت‌های تعرفه‌ای و گمرکی و مالیاتی می‌دهد. این امتیازات می‌تواند مزیت‌های تجارت با کشور هدف را برای ما نسبت به سایر رقبا که از این امتیازات برخوردار نیستند، بالاتر ببرد.

http://www.tehranhim.com/news/%D8%B1%D9%88%D8%BA%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%AA%D9%88%D9%86-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AF-%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%88%D8%B2%D8%A7.html

همچنین ببینید

اصلاحات تجاری بنگلادش، الگویی جهانی/۶راهکار صادراتی بانک جهانی

به  نقل از گزارش خبرنگار مهر به نقل از وب‌سایت بانک جهانی، تحلیل‌گران اقتصادی معتقد ...