نشریه بیزینس اینسایدر در تحلیلی نوشته است که بسیاری از تصمیم‌سازان آمریکایی امروز بر این باورند که سیاست نشان دادن هویچ به چینی‌ها بی‌فایده است و حالا باید از سیاست چماق استفاده کرد. از سوی دیگر فعالیت‌های چینی‌ها در آمریکا موجب نگرانی بسیاری از سیاست‌گذاران آمریکایی شده است. آنها بر این باورند که سرمایه‌گذاری‌های چین به این کشور یک مزیت استراتژیک در سیاست خارجه‌اش می‌دهد. این تنش‌ها در حوزه اقتصادی موجب تخاصم گسترده و شدید بین دو کشور شده است.

دونالد ترامپ قبل و حین تور آسیایی خود که در اوایل ماه میلادی جاری انجام شد، بر لزوم پذیرش کشورها از سوی یکدیگر تاکید کرد و گفت که باید کشورها ویژگی‌های منحصربه‌فرد یکدیگر را بپذیرند تا سعادت و ثروت تمدن‌های بزرگ جهان تامین شود. پیام هماهنگی کشورها آبی بود بر آتش انتقادات تند ترامپ از معاهدات تجاری و سرمایه‌گذاری‌های چندجانبه. واقعیت اما این است که وقتی بحث تمدن‌ به میان می‌آید، این برای واشنگتن بیش از آنکه به معنای همکاری و احترام متقابل باشد، مفهوم تقابل و درگیری را در بر دارد. مقامات تجاری و تحلیلگرانی که نشریه چینی «ساوث چاینا مورنینگ پست» با آنها مصاحبه کرد، گفتند که به دلیل فشار سیاست‌گذاران آمریکایی مبنی بر تحقیق و بررسی دقیق‌تر در مورد سرمایه‌گذاری چینی‌ها در آمریکا، چند بررسی از طرف دولت ترامپ شکل گرفته که چین را مورد هدف قرار داده است، بررسی‌هایی که روابط نزدیک اقتصادی-فرهنگی چین و آمریکا را مورد تهدید قرار داده‌اند.

زمانی بود که در واشنگتن تصور می‌شد یکپارچگی اقتصادی با چین می‌تواند پکن را مجبور کند که درب بازارهایش را بگشاید و فرصت‌های بزرگ‌تری را به شرکت‌های خارجی بدهد. این تصور اکنون در واشنگتن از بین رفته است و بسیاری از سیاست‌گذاران درپایتخت آمریکا امروز بر این باورند که سیاست تشویق چینی‌ها دیگر فایده‌ای ندارد. هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه امروز به سیاست‌های ضربتی اعتقاد دارند. هی یافئی، معاون سابق وزیر امور خارجه چین اما می‌گوید مقامات آمریکایی «باید به نظرات همه اقشار جامعه خود گوش فرا دهند و نه فقط به وزارت دفاع.» وی افزود:‌ «ما درک می‌کنیم که نگرانی‌های استراتژیکی در مورد چین برای آمریکا وجود دارد اما نباید با این طرز تفکر افراطی مواجه شویم.» اشاره این دیپلمات سابق چین به مطالعه اخیری است که وزارت دفاع آمریکا انجام داده و با نتایج آن سیاست‌گذاران هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا را متقاعد ساخته است که فعالیت‌های سرمایه‌گذاری چین در آمریکا «به‌طور مستقیم ابزاری کلیدی برای برخورداری از مزیت نظامی برای خارجی‌ها ایجاد می‌کند.»

اسکات کندی، رئیس پروژه «کسب و کار چینی و اقتصاد سیاسی» که در اتاق فکر مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی آمریکا انجام شده است، می‌گوید:‌ «مدت‌ها واشنگتن تلاش کرد بهترین راه انطباق و تغییر چین را بیابد و بفهمد که چه اقدامی نتیجه‌بخش خواهد بود و در عین حال سیستم کار و تجارت با این کشور و نظام تجاری جهان را مختل نخواهد کرد.» وی افزود:‌ «ترامپ نسبت به رئیس‌جمهورهای پیشین کمتر با ریسک مخالف است. استدلال ترامپ هنگام مذاکره با شرکت‌های آمریکایی فعال در چین این است: درست است که شما بخشی از کیکی را که اکنون از آن بهره‌مندید از دست خواهید داد اما اگر بخواهید اندازه کیک را بزرگ‌تر کنید، به‌طور بالقوه به مزیتی که هم اکنون به آن وابسته شده‌اید (کار با چین) نیز دسترسی خواهید داشت. در چنین وضعیتی خودتان راغب خواهید شد که این تکه فعلی کیک را در معرض ریسک قرار دهید.»