خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
تهیه و کپسولاسیون داروها
نانوذرات پلیمری براساس نوع کاربرد و نوع داروی کپسوله شده با روشهای گوناگونی تهیه میشوند. این نانوذرات ویژگی رهاسازی کنترل شده و ممتد را دارند، اندازهای در ابعاد سلولی داشته و با بافت و سلولها زیست سازگاری دارند. به علاوه، نانوداروها در خون پایدار و غیرسمی بوده و از مضراتی چون لخته کردن خون، تحریک سیستم ایمنی، التهابزایی و فعال کردن نوتروفیلها عاری هستند. این ذرات برای حمل انواع مولکولهای دارویی، پروتئینی، پپتیدی یا نوکلوئیک اسیدی مناسب هستند. همچنین استفاده از پلیمرها در درمان هدفمند تومورها بهعنوان حامل دارویی افزایش یافته که میتوان دلیل آن را در افزایش نیمهعمر دارو، افزایش اثربخشی در محل هدف و جلوگیری از آسیبها و عوارض جانبی به دیگر سلولها دانست. فرمولاسیون نانودارو به انتخاب سیستم پلیمری مناسب با بیشترین امکان کپسولاسیون (بازده بالای کپسولاسیون)، ارتقای زیست دسترسپذیری و زمان نگهداری بستگی دارد. از پلیمرهای طبیعی و سنتزی مختلفی برای کپسوله کردن و دارورسانی استفاده میشود که باید تمام ویژگی زیستی را فراهم کند. پلیلاکتیک-کو-گلیکولیکاسید (PLGA) یکی از توسعهیافتهترین پلیمرهای زیستسازگار و زیستتخریبپذیر از خانواده پلیاسترهای آلیفاتیک است و به خاطر خواص جذابش به یک انتخاب محبوب در برنامههای کاربردی دارورسانی تبدیل شده است. هیدرولیز و تخریب PLGAدر محیط آبی به آرامی منجر به تولید مونومرهای متابولیتی لاکتیکاسید و گلیکولیکاسید میشود. دو مونومر درونزا بوده و به راحتی توسط بدن متابولیزه میشوند، بنابراین PLGA کمترین سمیت سیستماتیک در کاربردهای دارورسانی یا زیستپزشکی را دارد. PLGA برای طراحی و استفاده نانوذرات بهعنوان سیستمهای دارورسان در زمینههای مختلف زیستپزشکی مثل واکسیناسیون، التهاب و تصویربرداری در انسان دارای تاییدیه از سازمان غذا و داروی امریکا و آژانس پزشکی اروپاست که میتوان به تاییدیه این دو سازمان برای استفاده از PLGA در بخیههای قابل جذب در انسان اشاره کرد. این پلیمرها به صورت تجاری با جرم مولکولی و ترکیبات کوپلیمری مختلف موجود هستند و زمان تخریب آنها برحسب جرم مولکولی و کوپلیمریزاسیون میتواند بین چندین ماه تا چندین سال به طول بینجامد. داروهای آبگریز و آبدوست از طریق امولسیون آب – روغن در ذرات PLGA در مقیاس میکرو و نانو کپسوله میشوند. PLGA در فاز آلی حل شده و داروی آبگریز به طور مستقیم به فاز آلی اضافه شده و با یک سورفاکتانت یا تثبیتکننده در آب امولسیون میشود. ولی داروی آبدوست ممکن است با محلول پلیمری قبل از تشکیل ذرات، امولسیون شود. انفجار فراصوت با شدت بالا تشکیل قطرات ریز پلیمری را آسان میکند. امولسیون بهدست آمده به فاز آبی بزرگتر اضافه شده و برای چندین ساعت همزده میشود تا اجازه تبخیر به حلال آلی داده شود. نانوذرات سخت، شسته و بهوسیله سانتریفیوژ جمعآوری شده و برای ذخیرهسازی طولانیمدت در لولههای خلأ منجمد میشوند.