راهی برای فروش آسان نفت
فریدون برگشلی، تحلیلگر دیپلماسی انرژی در گفتوگو با صمت ضمن بیان اهمیت وجود ذخایر نفتی در نزدیکی بازارهای فروش تصریح کرد: تاریخچه ذخیرهسازی نفت خام ایران به سال ۱۹۸۴م بازمیگردد که ایران برای این منظور اقدام به اجاره انبارهایی در هلند کرد تا با نزدیک شدن به بازارهای فروش میزان فروش را افزایش دهد در نتیجه در آن زمان ذخایر نفتی ایران نزدیک به ۲۵ میلیون بشکه بود که در محلی موسوم به «سی دی کرییر» ذخیرهسازی میشد. وجود این مکانها به اندازهای مهم است که از مهمترین ابزار بازاریابی هر کشوری به شمار میرود. چراکه نزدیک بودن به بازار مصرف از مهمترین مولفههایی است که اسباب فروش به موقع را فراهم میسازد. وی درباره کشورهایی که ایران در آنها مبادرت به ذخیره نفت میکرد، افزود: ایران نهتنها در کشورهای اروپایی، بلکه در چین، سنگاپور و عمان در سالهای قبل از تحریم به ذخیرهسازی نفت میپرداخت. به گفته این تحلیلگر انرژی، وجود این مخازن از مهمترین مولفههای بازاریابی است. این تحلیلگر انرژی، معتقد است که برای رقابت در بازار رقبای نفتی باوجود مخازن نفتی در نزدیکی بازار مصرف از فرصتسوزی و از دست دادن مشتری جلوگیری خواهدکرد بنابراین کشورهای نفتی برای اینکه بتوانند مواد نفتی خود را به موقع به فروش برسانند؛ دست به ذخیرهسازی میزنند. برگشلی با اشاره به محدودیتهای دوران تحریم افزود: با وجود تمام محدودیتهای ایران در زمان تحریم در عمان و امارات ذخیره نفتی داشتیم اما در شرایط کنونی ایران در هیچیک از این کشورها ذخیره نفتی ندارد که برای فروش آن برنامهریزی کند.
وی افزود: شرکتهای اروپایی مشتاق خرید مجدد نفت از ایران هستند از اینرو یکی از روشهای بازگشت خرید از بازار ایران توسط اروپاییها صدور دستور آغاز خرید است. از طرفی شرکت ملی نفت ایران نیز درحال بررسی وضعیت پالایشی و خرید اروپاییهاست در نتیجه ایران برای خرید سهام پالایشگاهها درحال مذاکره است تا بتواند ضمن بازاریابی برای نفت خود، از پالایشگاه در دسترس خود برای فرآوری محصولات نفتی اقدام کند. با این همه هنوز ایران پالایشگاهی برای این منظور خریداری نکرده است چراکه خرید پالایشگاه صورت مالی و اقتصادی پیچیدهای داشته و به گذشت زمان برای اجرایی شدن نیاز دارد درنتیجه مذاکرات در این زمینه ادامه دارد.
وی با بیان این موضوع که نفت خام هر کشوری زمانی قابلیت حمل پیدا میکند که قرارداد فروش آن به امضای طرفها رسیده باشد، تصریح کرد: چه لزومی دارد که ایران نفت خود را برای صادرات به موقع در نفتکش نگهداری کند. گرچه پیشتر نیز ایران تجربه نگهداری نفت در نفتکش را داشته است به این معنی که هر کشوری درخواست نفتی خود را به کشور مورد نظر داده و کشور مبدا پس از امضای قرارداد محوله مورد نظر را روانه کشور مقصد میسازد. بنابراین نفت بهطور معمول برای فروش به مقصد معلومی با نفتکشها حمل میشود.
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران