نویسنده کتاب که خود تجربه تحقیقاتی گسترده در مدیریت پایداری، شهرهای هوشمند، خودروهای برقی و کاهش انتشار آلایندگی موتور احتراقی داشته است، هدف از انتشار این کتاب را ایجاد ابزار ارزشمندی عنوان کرده که در فرآیند برنامهریزی منطقهای و راهبردی با تمرکز به طرح حملونقل پایدار برای ذینفعان و تصمیمگیران مفید باشد و در این راستا میگوید: «خودروهای برقی در قلمرو شهرهای هوشمند، به عنوان راهکاری جایگزین شناخته میشوند که از طریق آن میتوان جامعه کم کربن را ردگیری کرد. در مورد مفهوم تحرک برقی و تعامل آن با شهر و شبکه برق، بهمنظور یادآوری نیاز به یک رویکرد یکپارچه احساس میشود. در این زمینه کتاب تلاش دارد انبوهی از مسیرهای ممکن را بین آنچه که پیش از این بهدست آمده و آنچه که هنوز مورد نیاز است ترسیم نماید. این امر با کاوش و ارزیابی راههایی حاصل میشود که از طریق آنها میتوان خودروهای برقی را در سیستم حملونقل شهری ادغام کرد و اینکه چگونه این راهها میتوانند مجموعه کاملی از فناوریها و خدمات جدید را ایجاد نمایند و در عین حال کیفیت زندگی بهتری را ارائه دهند.»
مترجم کتاب، مسیح مشهدی تفرشی در مقدمه کتاب نوشته است: «افزایش مصرف انرژی در پنجاه سال اخیر و بهویژه سوختهای فسیلی موجب افزایش دیاکسید کربن، افزایش گرمای زمین و ایجاد مشکلات فراوان زیست محیطی شده است. سهم بخش حملونقل در انتشار دیاکسید کربن حدود یک پنجم از کل دیاکسید کربن تولید شده در جهان است. میزان دیاکسید موجود در محیطزیست تا سال ۲۰۵۰ به دو برابر میزان آن در سال ۲۰۰۵ خواهد رسید که از دیدگاه مسائل زیستمحیطی و نقشه راههای موجود قابل قبول نخواهد بود. مطابق برنامههای جهانی، این مقدار در سال ۲۰۵۰ باید به نصف میزان آن در سال ۲۰۰۵ برسد.» او راهکار حل این مسئله و رسیدن به استاندارد جهانی را استفاده از تکنولوژیهایی نظیر خودروهای برقی دانست و در اینباره نوشت: «این موضوع در طی یک دهه اخیر، صنعت خودروسازی جهان را با یکی از دگرگونیهای عظیم خود مواجه نموده است. یکی از ابعاد این دگرگونی، توسعه شتابان ساخت «خودروهای برقی» است که باتوجه به افزایش محبوبیت وسایل نقلیه پاک و دوستدار محیطزیست، بسیاری از شرکتهای خودروسازی برتر در جهان به تولید خودروهای برقی و هیبریدی اقدام کرده اند.» همچنین با اشاره به دورنمای روشن توسعه این فناوری طبق تحقیقات معتبر جهانی و پیشبینی اینکه در دهههای آینده خودروهای برقی جای خودروهای با سوختهای فسیلی را خواهند گرفت افزود: «خودروسازان ایرانی، تاکنون فعالیت جدی و چشمگیر در این خصوص صورت ندادهاند و اهتمامی به تولید خودروی برقی نداشتهاند. از این رو دولت و خودروسازان داخلی باید ضمن توجه به این مهم، با دقت بیشتری به تصمیمگیری و سیاستگذاری در این حوزه دست زنند تا در آینده پیشرو خودروسازان وطنی بتوانند از فرصت ایجاد شده جهت جبران عقبماندگی خود در این حوزه مهم صنعتی و اقتصادی اقدام کنند، با تولیدکنندگان خارجی رقابت داشته و حضوری فعال در بازار خودروی جهان داشته باشند.»
با نگاهی به این کتاب درمییابیم زمان ورود به دنیای وسیع تکنولوژی و فناوری نه تنها زود نیست بلکه هر روزه با تولید خودروهای با سوخت بنزین و خارج از استاندارهای جهانی، زمان برخورداری از یک زندگی پیشرفته و در عین حال سالم را از دست میدهیم. اتوپیایی که در جهان صنعتی شده انتظارش را میکشیدیم با دستکاریهای بیش از پیش انسان بر روی طبیعت به دیستوپیایی تبدیل گشته که دیگر از کنترل انسان خارج شده است. اما عرضه امکانات جدید میتواند امید ما را برای دستیابی به زندگی سالم همچنان زنده نگاه دارد تا اینبار به جای انتظار برای شهری آرمانی، با دستهای خود برای رسیدن به زندگی ایدهآل تلاش کنیم و با برخورداری از توان جمعی آن را بسازیم. خواندن این کتاب انگیزه ما را برای دستیابی به این مهم بیدار میکند.
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران