مشخص کردن هدف
اما تنها با گفتوشنود نمیتوان راه بهجایی برد و باید همه نهادهای کشور برای کاهش ریسک دستبهدست هم دهند. بیتردید نمیتوان شرکتهای بینالمللی را تنها با برگزاری این اجلاسها برای سرمایهگذاری راغب کرد. به قول متیو چین که میگوید برای انتقال دانش فنی ابتدا باید هدف ما مشخص باشد ما نیز باید مشخص کنیم که میخواهیم پیشرفت کنیم یا خیر؟ میخواهیم وضعیت اقتصادی مردم را بهبود ببخشیم یا خیر؟«متیوچین» مدیرعامل شرکت «زیمنس انرژی» در این کنفرانس با اشاره به وجود سرمایهگذاری و نیروی انسانی متخصص گفت: ایران میتواند با استفاده از ظرفیتهای موجود نهتنها سرمایه مورد نیاز خود را جذب کند بلکه میتواندکسبوکار پایدار ایجاد کند. مدیرعامل زیمنس انرژی معتقد است برای انتقال فناوری نخست باید بدانیم که هدف ما از انتقال فناوری چیست؟ وی میگوید: زمانی که بدانیم چه میخواهیم استفاده از ظرفیتها را بر مبنای نیازهای موجود تنظیم میکنیم؛ یعنی با فهم نیازها از ظرفیتها برای رفع آن استفاده میکنیم، در این صورت خواهیم دانست که کدام نیاز را با ظرفیتهای موجود میتوان پوشش داد و برای رفع کدام یک نیازمند چه امکاناتی هستیم. حال اگر ایران خواستار توسعه در صنایع بالادستی نفت یا صادرات گاز بهصورت «الانجی» یا افزایش تولید پتروشیمی است به ابزارهایی چون دیجیتالی کردن، اتوماسیون و برقیسازی نیاز دارد. به اعتقاد چین، دیجیتالی کردن ضمن کاستن از زمان توسعه، اطلاعات جدید را براساس موقعیت جغرافیایی به طور مرتب بروز میکند بنابراین میتوان گفت که دیجیتالی کردن گام موثری برای یکپارچهسازی فرآیند مطالعاتی تا عملیات اجرایی و حتی توسعه است. وی درباره سودآوری اتوماسیون برای بالا بردن بهرهوری تصریح میکند: زمانی که میخواهیم چند ظرفیت را بهطور همزمان به بهرهوری برسانیم یا میزان آن را افزایش دهیم، با چالش بزرگی روبهرو میشویم که اتوماسیون میتواند پاسخگوی خوبی برای این نیاز باشد. برقیسازی نیز از مواردی بود که مدیرعامل زیمنس انرژی از آن بهعنوان یک بازوی مهم در توسعه یاد کرد. به نظر میرسد این فرآیندها کمک میکند تا ظرفیت صادراتی زمانی که قسمتی از خط انتقال با مشکل روبهرو شود، تغییر نکند.
برآورد هزینهها
متیوچین معتقد است در طرحهای مشارکتی که قرار است انتقال دانش فنی بر پایه بومیسازی شکل بگیرد برآورد هزینهها و یا میزان هزینههای تحقیق و توسعه نشان میدهد کشورها بهدنبال چه چشماندازی از توسعه هستند. بر این اساس پیشنهاد ما به ایران پیوستن به طرحهای توسعه جهانی است که ما این سیستم را برای نخستین بار در کشور چین راهاندازی کردیم. به نظر میرسد آنچه زیمنس بهدنبال احیای آن در ایران است تغییر انتقال دانش فنی از یک شرکت انحصاری به مجموع شرکتهایی است که میتوانند نیاز موجود را رفع کنند؛ بنابراین قرار گرفتن شرکتها در کنار شرکتهای بزرگ دیگر میتواند منابع تامین نیاز برای متقاضی را افزایش دهد در این صورت متقاضی میتواند با چشمانداز تعریفشده از تجهیزات یک شرکت برای تامین یک نیاز و از شرکت دیگر برای نیاز دیگر خود استفاده کند. زیمنس معتقد است که باید قابلیت رقابت در جهان حفظ شود و آنچه در بومیسازی فناوری باید موردتوجه قرار گیرد هزینه، زمان اجرا، کیفیت و برابری در رقابت است. با صحبتهایی که با برخی از شرکتهای حاضر و نیز دیپلماتهای برخی کشورها شد میتوان دریافت که اگر وضعیت به این منوال ادامه یابد و کاهش ریسک سرمایهگذاری در ایران تنها در حد یک حرف باقی بماند، سال آینده صنعت انرژی ایران هیچ قراردادی از سرمایهگذاران بینالمللی را در فهرست نخواهد داشت.
منبع: گسترش صمت
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران