ما در صادرات گرانیت به بازار روسیه شانس چندانی نداریم که علت آن حجم بالای تولیدات داخلی روسیه است. گرچه پیش از ایجاد بحران بین روسیه و اوکراین، گرانیت از اوکراین هم به روسیه وارد میشده و این نشاندهنده تقاضای بالا برای گرانیت است اما در رقابتپذیری گرانیت ایران با محصول تولید داخلی روسیه، جای درنگ و تامل است. منطقه جنوبی قفقاز و کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و قزاقستان نیز بازارهای خوبی برای گرانیت ایران هستند. همچنین چینی ایران بهویژه با ارائه کارهای طراحی و هنری و توجه به سلیقه روسها میتواند به موفقیت چشمگیری در بازار روسیه دست یابد.
این را هم خالی از لطف نمیدانم بگویم که صد البته شرایط آبوهوایی روسیه یک عامل تعیینکننده است که برای کاربردهای بیرونی سنگ باید مورد توجه قرار گیرد.
و درنهایت اینکه بازار روسیه در ۲۰ سال آینده، بازار بزرگی برای ساختوساز و بازسازی ساختمانهای قدیمی خواهد بود که البته بدون داشتن استراتژی و برنامه، ورود به این بازار محکوم به شکست و ناکامی است. همچنین صنعت سنگ روسیه در بخش فرآوری آنچنان قدرتمند نیست که بتواند تقاضای بازار را پوشش دهد بنابراین بازار مناسبی برای سنگ فرآوری شده ایران بهشمار میآید که این ویژگی، در راستای سیاستهای روز کشور و مطلوب صنعت سنگ ایران است.
پیشنهاد شما برای بهرهمندی هر چه بیشتر از این بازار چیست؟
مهمتر از هر نکتهای، شناخت زنجیره تامین و پیدا کردن جایگاه مناسب در آن زنجیره است. هر یک از انواع بازارهای روسیه که پیشتر به آن اشاره شد، زنجیره تامین و زنجیره ارزش ویژه خود را دارند گرچه مشترکات زیادی نیز با هم دارند. باید بپذیریم که با وجود همه ظرفیتهای موجود، مهمترین چالش، آشنا نبودن ما با بازار روسیه و همچنین نبود شناخت و اعتماد بازار روسیه به سنگ ایران است. آشنایی نداشتن ما با بازار روسیه و ابهام در تجزیه وتحلیل روابط درونی و تقسیمات بازار، گاه به عناوین موهومی مانند مافیا تعبیر میشود، در حالیکه مافیایی در کار نیست بلکه در حقیقت، این بازار، صاحبان و بازیگران قدرتمندی دارد. در نتیجه اگر در بازار روسیه ضعیف وارد شوید، حذف میشوید. به عبارت دیگر، بازیگران کوچک در بازار روسیه حذف میشوند زیرا مشتریان از آنها استقبال نمیکنند، بنابراین صنعت سنگ ایران باید در بازار روسیه به عنوان یک بازیگر قدرتمند دیده شود و تازه بعد از آن است که این بازار در کنار رقیبانی مانند ترکیه، ایتالیا و مصر، سنگ ایران را بهعنوان یک حلقه مطمئن از زنجیره تامین به رسمیت میپذیرد و تامینکننده سنگ ایرانی باید ثابت کند که میتواند وارد این گردونه شود.
برآورد کلی شما از نمایشگاه سال گذشته سنگ روسیه چه بود؟
در سال گذشته آنچه بیش از همه به چشم میآید غیبت ترکیه بهعنوان یک عضو فعال و دائمی در نمایشگاه روسیه بود که این اتفاق از تحریمهای روسیه و اختلافات سیاسی دو کشور برآمده بود. مصر و ایتالیا در کنار ایران که برای نخستین بار شرکت کرده بود، حضور خوبی داشتند.
پیشبینی شما از نمایشگاه امسال که تیر ماه برگزار میشود، چیست؟
ترکیه امسال حضور دارد اما پیشبینی میشود که شرکتهای ایرانی، استقبال سال گذشته را نداشته باشند به این علت که انتظار شرکتها از ثمردهی حضور در نمایشگاه، فوری است و در بازاری مانند بازار روسیه، این انتظار در کوتاهمدت برآورده نمیشود. اگر کسی مایل به ورود به بازار روسیه است، باید حضور مداوم داشته باشد. امسال شرکتهایی از ایران خواهند بود که مایل به همین حضور مداوم و پیگیر باشند که در طولانیمدت جواب میدهد. بنا بر تجربه مجموعه ما، برای ورود به بازار روسیه دستکم ۳ سال حضور متوالی لازم است؛ آن هم در بازاری که رقابت در آن بسیار شدید است و زنجیره عرضه منحصر به خود را دارد. ولی از آنجا که روسیه بازار مصرف مستعدی بهشمار میآید و خودش هم سنگ تولید نمیکند، سرمایهگذاری در آن فرصت خوبی قلمداد میشود. روسیه سنگ ایران را خام نمیخرد چون فناوری فرآوری آن را ندارد؛ اتفاقی که ممکن است در تجارت با چین، هند، اروپا و ترکیه بیفتد.
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران