خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
رئیسجمهور افراد معتمد فراوانی دارد. افرادی چون آقای زمانینیا که در تیم مذاکرهکننده دولت اصلاحات هم حضور داشتند. چه نیازی به حضور افرادی خارج از تیم مذاکرهکننده بود؟
همه این افراد آنجا (وین) بودند و البته آقای رئیسجمهور این گونه تشخیص دادند.
به هر حال بهتر نبود فردی انتخاب شود که اندکی به مباحث این حوزه (هستهای) آشنایی داشته باشد؟
آقای روحانی ایشان را انتخاب کردند تا هم نکاتی را برای ما بیاورند و هم جمعبندی نظرات ما را به رئیسجمهور منتقل کرده و در پروسه تصمیمگیری به ایشان و دیگر مقامات کمک کنند.
تیم ایرانی به لحاظ دیپلمات آنقدر قوی هست که این کار را افرادی از همین تیم بر عهده گیرند؟
به نظرم این موضوع اهمیت چندانی ندارد. اعضای هیاتها هیچگاه محدود نیستند و نباید حساسیتی نسبت به این موضوع داشت.
حساسیتی وجود ندارد اما اینکه فردی خارج از تیم مذاکرهکننده پای میز مذاکرات ایران و ۱+۵ بنشیند موضوع قابل تاملی است.
در آن لحظه تشخیص بر این بود که ایشان از تهران تشریف بیاورند و نظرات رئیسجمهور را برای تیم هستهای ایران مطرح کنند و جمعبندیهای ما را هم به اطلاع رئیسجمهور برسانند.
حالا این سفر (حسین فریدون) مفید بود؟
حتماً مفید و البته لازم بود که در آن مقطع گزارشها خدمت رئیسجمهور منتقل شود و ایشان (حسین فریدون) هم این وظیفه را بر عهده گرفتند.
یعنی ممکن است این روند در دفعات آتی نیز تکرار شود؟
ممکن است تکرار شود یا امکان دارد یکی از اعضای تیم هستهای ایران در خلال مذاکرات به تهران بیاید.
اطلاعرسانی اعضای تیم که موضوعی عادی است.
یا اینکه فردی از تهران بیاید و خبر بیاورد.
یکی دیگر از بحثهای مذاکرات وین در مورد نسل سانتریفیوژهای ما بود. اینکه ایران پیشنهاد کرده است تا نسل سانتریفیوژهایش از ۵/۱ و ۳/۲ به ۶ و ۷ ارتقا پیدا کند. یعنی ما در ازای کاستن از تعداد سانتریفیوژها نسل را ارتقا دهیم. این موضوع به چه صورت مطرح شد و اینکه کشورهای غربی که خود از سانتریفیوژهای نسل ۱۶ و ۱۷ استفاده میکنند چرا حاضر نمیشوند ما نسل سانتریفیوژهایمان را ارتقا دهیم؟
بحث غنیسازی ابعاد مختلفی دارد. اینکه ظرفیت تولید چقدر باشد یا سطح آن به چه اندازهای باشد. کمتر از پنج درصد یا بالای پنج درصد. با چه ماشینهایی کار تولید صورت بگیرد که موضوع سوال شما هم هست یا اینکه میزان ذخایر چقدر باشد. همه اینها مجموعهای بههمپیچیده و مرتبط است. از جمله موارد دیگر این است که ظرفیت غنیسازی ایران در دوره زمانی مورد نظر چقدر باشد و از طریق چه ماشینهایی صورت گیرد. ماشینهایی که به آن اشاره کردید؛ این یکی از موضوعات مورد مذاکره است. در حال حاضر ما ماشینهایی داریم که فعال و در حال کار هستند و البته ماشینهایی هم داریم که در حد تحقیق و توسعه هستند. طبیعی هم هست زمانی که حرف از اهتمام ایران برای غنیسازی صنعتی میزنیم یعنی میخواهیم به حدی برسیم که ماشینهایی با کیفیت بالا و بهرهوری بیشتر داشته باشیم. ما الان نسلهای مختلفی را تولید کردهایم و نسلهای جدیدی را هم در پروژه تحقیق و توسعه خود داریم. اینکه نهایتاً در دوره زمانی مورد توافق به چه سطحی از غنیسازی برسیم و این کار توسط چه ماشینهایی صورت گیرد نیز از موضوعات مورد مذاکره است.
اخیراً یکی از اعضای تیم مذاکرهکننده آمریکایی رابرت آینهورن به همسلفان جدید خود پیشنهاد کرده است به بحث موشکهای بالستیک ایران هم در حاشیه مذاکرات بپردازند. این موضوع از جانب ایران پذیرفتنی است؟
ما بارها اعلام کردهایم که موضع قطعی ما این است که سیستمهای دفاعی ایران از جمله سیستمهای موشکی به هیچ وجه قابل مذاکره و گفتوگو نیستند. با وجود اینکه در قطعنامه ۱۹۲۹ به موشکهای بالستیک ایران که قابلیت حمل کلاهک هستهای دارد، اشاره شده است، معتقدیم که اولاً قطعنامههای شورای امنیت (بر اساس آنچه در ژنو توافق شد) نباید لزوماً اجرا شود. موضع ما کاملاً قاطع است و تغییری هم پیدا نکرده است. ما به هیچ وجه در مورد موشکهایمان مذاکره نمیکنیم.
