خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
نبود ایمنی در کارخانههای پوشاک بنگلادش، هیولایی است که پا بر گلوی کارگران گذاشته و پیدرپی حوادث و ریز و درشتی میآفریند. هر روز از کشور لباسهای رنگارنگ که این روزها به بهشت موعود نامهای تجاری صنعت پوشاک جهان تبدیل شده است اخبار ناخوشایند جدیدی به گوش میرسد که سبب شده بنگلادش، «سرزمین کار سیاه» لقب گیرد.
داستان آتشسوزیهای کارخانههای پوشاک بنگلادش که با وجود ممانعت برای انتشار آن، هر چند وقت یکبار در رسانهها منتشر میشود و جهان را در بهت و تاثر فرو میبرد، تنها یکی از دهها ماجرای نبود ایمنی در محیطهای صنعتی این کشور است. با وجود فشار افکار عمومی جهان و نهادهای بینالمللی حقوق کارگری، هنوز هم بسیاری از نامهای تجاری مشهور و تولیدکنندگان پوشاک بهدلیل آنچه آن را «تحمیل هزینه» میپندارند، به استانداردسازی محیط و ایجاد حداقل تجهیزات ایمنی در کارخانههای بنگلادش علاقهمند نیستند. آمارهای رسمی به صراحت از کشته شدن ۱۸۰۰کارگر بنگلادشی در طول ۱۰ سال گذشته خبر میدهد، اما شاهدان عینی معتقدند این آمار با آنچه در واقعیت رخ داده، اختلافی فاحش دارد. آنها میگویند واقعیت این است که هر سال هزاران کارگر بنگلادشی در کارخانههای تولید پوشاک این کشور به کام مرگ فرو میروند، بیآنکه چرخ هیچیک از این کارخانهها از چرخیدن باز بماند.
مروری بر تازهترین اخبار حوادث گویای آن است که به تازگی کارخانه تولید پوشاک با نام تجاری «اچاند ام» دچار آتشسوزی شده و شمار زیادی از کارگران بنگلادشی آن در آتش سوختند. این اتفاق در حالی رخ داد که این کارخانه تولیدی با وجود شمار بالای کارگران خود، نه تنها لوازم تامین ایمنی در کار نداشت بلکه حتی فاقد در خروجی اضطراری بود. هرچند مالکان «اچاند ام» اعلام کردهاند به زودی کارگاههای تولیدی خود را استاندارد میکنند، اما براساس آخرین اعلام اتحادیههای کارگری بنگلادش هنوز هیچکدام از نامهای تجاری مشهور، اقدامی برای استانداردسازی کارخانههای خود انجام ندادهاند. به همین دلیل بیم فاجعههای در راه، هنوز گریبانگیر کارگران صنعت پوشاک بنگلادش و خانوادههای آنان است؛ خانوادههایی که هر روز چشم امید به در میدوزند تا عزیزانشان به خانه بازگردند.
