خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
نساجی، صنعت ملی بنگلادش
پس از اعلام استقلال بنگلادش در سال ۱۹۷۱م، صنعت نساجی به عنوان صنعت ملی این کشور اعلام شد. در طول سالهای دهه ۹۰ میلادی، نرخ واقعی دستمزد کارگران صنعت پوشاک بنگلادش، نصف شد و کارگران بنگلادشی به عنوان ارزانترین نیروهای کار سراسر دنیا توجه سرمایهداران را به خود جلب کردند. صنعت پوشاک و نساجی با تولید محصولاتی ازجمله پوشاک کشباف، پیراهن و بلوز بافت، شلوار، دامن، ژاکت، گرمکن و لباسهای ورزشی حدود ۸۰درصد از صادرات بنگلادش را به خود اختصاص داده است. کل سود صادرات این کشور در سال گذشته ۲۰میلیارد دلار اعلام شده و با توجه به رشد چشمگیر صادرات در بخش پوشاک بافتنی و کشباف در این کشور احتمال میرود تا چند سال آینده تولیدکنندگان منسوجات در بنگلادش همچنان پیشتاز رقبای خود در بازار جهانی باشند.
دولت بنگلادش برای پیشرفت صنعت پوشاک اقدامات متعددی مثل تشویق برای سرمایهگذاری در بخش خصوصی، بخشش مالیاتهای مربوط به درآمدهای حاصل از صادرات و… را انجام داده و از سوی دیگر انرژی ارزانقیمت و گاز طبیعی بازار بزرگ داخلی صنعت پوشاک باعث به وجود آمدن مزیتی رقابتی برای صنعت بنگلادش شده است.
احمد طاهری، عضو اتحادیه پوشاک و نساجی نیز درباره ساختار صنعت پوشاک بنگلادش به صمت میگوید: بنگلادش، کشوری است که ۸۰درصد صنعت پوشاک آن با تکیه بر نامهای تجاری کار میکند و به خاطر نیروی کار ارزان تولید بالایی دارد اما آنچه در این کشور به وقوع پیوسته، این است که در کارگاههای تولیدی پوشاک و دوزندگی این کشور استانداردهای دوخت رعایت نمیشود.
وی با اشاره به مشاهدات خود در سفر به بنگلادش میافزاید: در سفری که به این کشور داشتم و ضمن بازدید از کارگاههای تولیدی و دوزندگی آن، کارگاههایی را دیدم که نیروی کار زیادی را جذب کرده بود و بهطور تقریبی ۲ برابر ظرفیت محیط کارگاهی، نیروی کار در آن مشغول به کار بود. از سوی دیگر باید توجه داشت که در کنار تولید نامهای تجاری معروف، بازار تولید نامهای تجاری تقلبی پوشاک نیز به شدت داغ و در حال رشد است.
