کارشناسان تنها ۲ برنامه از ۱۱ برنامه توسعه تدوینی را موفق می دانند
چرا برنامه های توسعه کشور شکست می خورند؟
رویه حاکم بر برنامهریزی توسعه در ایران، سالهاست که در بسیاری از کشورهای توسعهیافته کنار گذاشته شده است. ضعف این شیوه برنامهریزی در پاسخگویی به تغییرات سریع محیطی، سیاسی و تکنولوژیک در بستر اجرایی سبب ایجاد فرم جدیدی از برنامهریزی در کشورهای در حال توسعه شده است. این شیوه برنامهریزی جدید به جای رفع تمامی موانع مسیر توسعه، عوامل اصلی کاهنده شتاب رشد را در تیررس اهداف خود قرار میدهد. در این سازوکار افراد متخصص هر بخش چند مشکل عمده یا قطب خطدهنده هر بخش را مشخص کرده و بر مبنای آنها برنامهریزی میکنند. این در حالی است که برنامه توسعه در ایران کماکان با کمترین دقت و با هدف دستیابی به اهداف اولیه تدوین میشود.
به گزارش اقتصادنیوز ، درروزهای پایانی هفته گذشته شورای نگهبان پس از بحث و بررسی لایحه برنامه ششم توسعه متن ایرادات این برنامه از نگاه این شورا را به مجلس تقدیم کرد. بر مبنای متن منتشرشده شورای نگهبان در مجموع ۳۸ ایراد به لایحه برنامه ششم توسعه وارد کرده است. اعضای شورای نگهبان هم چنین در ۱۰ مورد مربوط به اجزای این برنامه به نمایندگان خانه ملت تذکر دادهاند. یکی از نکات جالب توجه در متن منتشر شده که در ردیف نخست ایرادات وارده به برنامه ششم توسعه قرار گرفته است مربوط به تعیین ضریب جینی معادل با ۳۴/ ۰ در سال پایانی برنامه است که با رقم ۴۳/ ۰ ذکر شده در بند ۲۲ سیاستهای کلی برنامه ششم توسعه تناقض دارد. برای چنین تناقضی میتوان دو احتمال در نظر گرفت.
این عدم انطباق یا ناشی از اشتباه نوشتاری است یا از واگرایی نظرات و محاسبات تدوینکنندگان برنامه ششم توسعه با سیاستهای کلی این برنامه نشات گرفته است. فرض نخست (جدا از درستی یا نادرستی آن) به روشنی نشانگر احتمال بروز اشتباه در روند تدوین مهمترین سند راهبردی در کشور است.
صحت سناریوی دوم نیز به وضوح نشان میدهد که در تدوین چنین سندی واگرایی اولویتهای تنظیمکنندگان قوانین تا چه میزان میتواند بر خطمشی ترسیم شده برای توسعه کشور اثرگذار باشد. چنین احتمالاتی در کنار برخی دیگر از کاستیها، به خصوص در سالهای اخیر باعث جبههگیری فضای کارشناسی کشور علیه رویه موجود در تدوین برنامههای پنج ساله توسعه شده است.
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران