خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
هنوز بسیاری از افراد به خاطر دارند که در سالهای نهچندان دور، برای انجام کارهای بانکی حتی خدماتی همچون دریافتها و پرداختها ( پول )، حضور در شعب بانکها الزامی بود، در غیر این صورت انجام امور بانکی غیرممکن به نظر میرسید.
اما در سالهای اخیر با ورود ابزارهای نوین بانکی به عرصه بانکداری کشور، انجام امور بانکی شکل تازهتری به خود گرفت و توسعه خدمات الکترونیکی و اطمینان تدریجی افراد به این ابزارها سبب شد، اغلب عملیات بانکی بهصورت غیرحضوری انجام شود که آمارها هم حکایتگر این اقبال ابزارهای الکترونیک بانکی است.
اما تاریخچه بانکداری الکترونیک در دنیا و تولد این نوع بانکداری در ایران به چه زمانی برمیگردد؟
تلگراف نخستین گام الکترونیکی شدن در جهان
زمان شروع پرداخت الکترونیکی در دنیا به سال ۱۹۱۸ میلادی برمیگردد، یعنی هنگامی که بانکهای فدرال رزرو امریکا به انتقال وجوه از طریق تلگراف میپرداختند. اینترنت در سال ۱۹۷۰ از سوی متخصصان دانشگاهی، به منظور اشتراک دریافتها، توسعه یافت و تا سال ۱۹۹۳ محبوبیت اینترنت برای عموم و بهویژه تاجرانی که امید به گسترش مشتریانشان داشتند، افزایش پیدا کرد. عواملی که بانکداران را به سمت اینترنت متوجه کرد عبارت بود از مواجهشدن با مبالغ هنگفت، مشتریان زیانده و رقابت بین غیربانکیها. در سال ۱۹۹۴ بانکها شروع به کاوش در اینترنت کردند تا بهعنوان یک سیستم تحویلداری پیشنهادی برای محصولات و خدماتشان از بانکداری اینترنتی استفاده کنند. این نوع بانک برای هر تراکنشی قیمت کمتری را از بانکهای شعبهدار پیشنهاد کرد. همچنین به دسترسی بازارهای جهانی و آسایش بیشتر مشتریان توجه بیشتری نشان داد. تا ژانویه ۱۹۹۵، فقط ۲۴ بانک بر روی شبکه اینترنت وجود داشت. اما به فاصله یکسال ۸۰۰ بانک به این تعداد افزوده شد، بهطوریکه کارشناسان بانکهای صنعتی تخمین زدند که بانکهای شمال امریکا تا سال ۲۰۰۰، حدود ۱۵۰۰ شبکه اینترنت تاسیس خواهند کرد.
