کنفرانس نفت تهران در حالی برگزار میشود که هنوز تردیدها درباره تحریم دوباره ایران وجود دارد؛ اما مشکلات بینالمللی تنها معضلی نیست که ایران برای اجرای طرحهای توسعهای خود با آن دستبهگریبان است؛
خودتحریمی بیش از محدودیتهای بینالمللی مانع از ورود سرمایه خارجی به کشور میشود و شرکتهای بینالمللی را برای حضور در ایران مردد میکند. با وجود اینکه وزارت نفت بهدنبال جذب سرمایهگذار خارجی برای انجام پروژههای نفت و گاز است اما هنوز عزمی جدی برای تسهیل ورود سرمایهگذار خارجی به کشور احساس نمیشود. این موضوع را از سخنان عباس علیآبادی مدیرعامل مپنا در نخستین روز گشایش کنفرانس نفت تهران در روز دوشنبه ۱۱۱ بهمن بهوضوح میتوان دریافت. وی گفته است که طرحهای نفتی و گازی و برقی ایران نیاز به فاینانس ندارد و تضمین اصل و سود فاینانسور هدر دادن ظرفیتهای داخلی است. این سخنان در حالی مطرح میشود که بسیاری از شرکتهای بینالمللی برای بررسی سرمایهگذاری و ریسک یا به عبارتی برآورد سود به ریسک به ایران آمده بودند. دنیای امروز دنیای دانش است و کشورهایی میتوانند آینده جهان را رقم بزنند که به بالاترین دانش دستیافته باشند بنابراین مدرنترین شرکتهای بینالمللی نیز از آموزش دانش روز مستثنی نیستند چراکه بهخوبی دریافتهاند دانش قدرت است و برای آموزش باید هزینه کرد. حال این مسئله در آموزش مسائل مدیریتی باشد یا مالی یا انتقال دانش فنی.
پوستاندازی و بروزرسانی
در این بین سوال شاید این باشد که چه باید کرد؟ پیمان مولوی، کارشناس ارشد حوزه تامین مالی بینالمللی و بنیانگذار آکادمی تامین مالی مولوی به این سوال پاسخ میدهد و در نخستین روز کنفرانس نفت تهران میگوید: باید این واقعیت را پذیرفت که دولت بدون وجود ظرفیتهای بخش خصوصی، توان پیشبرد بسیاری از پروژهها را ندارد. از طرف دیگر چون این صنعت در دست دولت است، بخش خصوصی صنعت نفت نمیتواند بهتنهایی همه کارها را انجام دهد؛ بنابراین باید نگرشها و دیدگاهها در حوزه سرمایهگذاری و تامین مالی هر دو تغییر کند. این تغییر نگرشها با برگزاری درس گروهیها و اجلاسها انجام میشود. به گفته وی لازم است بخش مدیریتی، همراهی گستردهای با سایر کشورها داشته باشد. نباید به ساختار دستگاههای قدیمی پایبند بود، درحالیکه دنیا همواره در حال پوستاندازی و بروزرسانی فناوری است.
ریسک ارزی اقتصاد کشور
کارشناس ارشد حوزه تامین مالی بینالمللی به وجود ریسک ارزی اقتصاد کشور و عواقب خطرناک آن در بخش سرمایهگذاری خصوصی، اشاره میکند و میگوید: وجود نرخ بهرههای تغییر در کشور، ناخودآگاه میانگین موجود هزینه سرمایهای را برای بنگاههای اقتصادی بالا میبرد و بهدنبال آن قدرت رقابتپذیری بنگاهها از بین میرود. از اینرو در چنین شرایطی رقابت پایاپای با شرکتهای بینالمللی، غیرممکن خواهد بود. از سوی دیگر بروز نبودن نظام بانکی، مشکلی است که اقتصاد کشور را درگیر خود کرده است. وی با توجه به مشکلات و ممانعتهای کشورهای خارجی، اظهار کرد: دستیابی به دانش در حوزه تامین مالی سرمایهگذاری است و ما در این حوزه شاید با جهان حدود ۲۰ سال فاصله داریم. این ما هستیم که باید مهارت کسب کرده و آنچه در جهان است را به نفع خودمان انتخاب کنیم. نخستین و مهمترین آن کسب دانش و بروزرسانی کردن و انتقال آن به داخل ایران است. به گفته مولوی مدیران، کارشناسان و فعالان اقتصادی باید نگرش خود را با تغییرات روز تغییر دهند. جهان جدید را بشناسند و در راستای همان بحث اقتصاد مقاومتی که مطرح شده، عمل کنند. اقتصاد مقاومتی با دانش و بروز بودن انجام میشود. اگر من ندانم که سال ۲۰۱۷میلادی در دنیا چه تصمیمی در حوزه فاینانس گرفته خواهد شد در قالب آن نمیتوانم به نتایج اقتصاد مقاومتی برسم. وی درباره بروزرسانی نظام بانکداری و تجهیز آن خاطرنشان میکند: باید بازار سرمایه تجهیز شود، قراردادهای حقوقی جدید آماده شود و کارشناسان، تفکر جدید داشته باشند. در چنین شرایطی میتوانیم جلوتر قدم برداریم. اگر این اتفاقها بیفتد، ما میتوانیم جزو پرظرفیتترین کشورها باشیم. مولوی با پذیرفتن مشکلات بنیادی در کشور، تصریح میکند: این مسائل یکشبه حل نخواهد شد و نیاز به تفکر و تحول بنیادی دارد. در هیچ جای دنیا اقدام ضربتی بهصورت بنیادین نبوده و فقط بهصورت مقطعی مشکل را حل کرده است. اگر بخواهیم بهصورت ریشهای مشکلی را حل کنیم باید ابتدا تفکر، بررسی و سپس تاملکنیم تا همه یکبهیک تسهیل شود.
خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران