خانه صنعت، معدن و تجارت استان تهران
نوشته های مرتبط
معامله دلاری با چین
با این حال رییس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین معتقد است ایران در رابطه تجاری با چین، پس از بحران اقتصادی اخیر این کشور، دچار هیچ صدمهای نمیشود چراکه مبادلات خود را با دلار انجام میدهد. اسدالله عسگراولادی گفت: کشورهایی که در مبادلات دوجانبه با چین، قراردادها را با یوان بستهاند و در برابر صادرات، یوان دریافت میکنند از تنزل ارزش یوان دچار خسارت میشوند. علاوهبر این کشورهایی، مانند امریکا و برزیل که در بورسهای چین سرمایهگذاری کردهاند نیز خسارت خواهند دید. وی ادامه داد: نه صادرات ایران به چین براساس یوان است و نه شرکتها و بانکهای ایرانی در بورسهای چین سرمایهگذاری کردهاند از این رو در این بحران که با کاهش نرخ برابری یوان نسبت به دلار همراه بوده، صدمهای نمیبیند. اما عسگراولادی کاهش حجم معاملات با چین را پیشبینی کرد و گفت: حجم مبادلات ما در ۲ سال پیش حدود ۵۰ میلیارد دلار بوده، سال گذشته به ۴۰ میلیارد دلار رسیده و امسال ممکن است به حدود ۳۵ میلیارد دلار برسد. وی تصریح کرد: فروش نفت ایران به چین نیز براساس دلار است و دو شرکت بزرگ دولتی چین، نفت ایران را میخرند و پول آن را از دلار به ارزی که ایران درخواست کند، تبدیل میکنند و ما نیز از آن پول برای مبادلات تجاری با چین استفاده میکنیم. رییس اتاق مشترک ایران و چین با اشاره به اینکه پولهایی که در چین داریم و استفاده نکردهایم نیز بهطور عمده دلار یا یورو است، گفت: روزی که قصد برداشت از این پولها را داشته باشیم آنها را به ارزی که میخواهیم تبدیل میکنیم. عسگراولادی افزود: تاکنون از تبعات این بحران محفوظ بودهایم و بعد از این هم با توجه به اینکه بحران درحال مهار است و کاهش ارزش یوان هم بهطور عمدی برای رونق صادرات انجام شد امیدواریم تجارت ایران با این کشور صدمه نبیند.
خسارت از محل نفت و مشتقات نفتی
نایبرییس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین نیز نظراتی مشابه رییس این اتاق دارد. مجید رضا حریری گفت: هیچ کشوری نمیتواند با چین معامله نکند؛ چین، هم در واردات و هم در صادرات، بزرگترین تاجر و دومین اقتصاد بزرگ دنیاست، از این رو در دوران پساتحریم، تجارت با چین نهتنها کاهش پیدا نخواهد کرد بلکه افزایش نیز خواهد یافت. وی ادامه داد: در ۱۰ سال اخیر، تراز تجاری ایران و چین اغلب با نسبت حدود ۶۵ درصد صادرات به چین و حدود ۳۵ درصد واردات از این کشور، به نفع ایران مثبت بوده است، چراکه عمده نفت ایران به چین فروخته میشد. اگر صادرات نفت را نادیده بگیریم، آمار متفاوت خواهد شد همانگونه که با کاهش قیمت نفت، در شرایط فعلی، واردات و صادرات ایران و چین در نقطه متعادلی است و با احتساب نفت، ۵۲ درصد صادرات به چین و ۴۸درصد نیز از این کشور واردات داریم. به گفته حریری، در دوران پساتحریم، چنانچه به نقطهای برسیم که مبادلات عادی با دنیا داشته باشیم؛ بهطور قطع مبادلات با چین نیز بیشتر خواهد شد چراکه تحریمها، در ارتباط تجاری با چین نیز محدودیت ایجاد کرده است. نایبرییس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین تصریح کرد: از یکسو در بحث صادرات نفت، روزانه حداکثر یک میلیون بشکه نفت صادر میکنیم و تا سهمیه صادرات ۲/۵ میلیون بشکه در روز فاصله بسیار زیادی داریم و از دیگر سو صادرات بسیاری از کالاهای چینی به ایران ممنوع است چون تولیدکنندگان این محصولات، شرکای اروپایی و امریکایی دارند و در زمان تحریم اجازه تعامل با ایران را نداشتند. حریری با اشاره به اینکه اقتصاد ایران باید در تجارت جهانی بزرگتر از آن چیزی باشد که حالا است، گفت: در سال ۲۰۱۴م سهم ایران از تجارت جهانی کمتر از ۴/۰ درصد بوده حال اینکه ایران جزو ۲۰ اقتصاد بزرگ دنیاست و از نظر جمعیت نیز یکدرصد جمعیت دنیا را داراست، بنابراین ایران باید بین ۱/۲ تا ۱/۵ درصد از تجارت جهانی را در اختیار بگیرد، یعنی حداقل ۳ برابر چیزی که الان در اختیار دارد. وی اضافه کرد: اگر قرار باشد در یک بازه میان مدت، هدف دو برابر شدن تجارت خارجی را مدنظر داشته باشیم، سهم چین که حالا حدود ۲۰ میلیارد دلار از واردات ما را شامل میشود نیز ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت. حریری خاطرنشان کرد: از سال ۲۰۰۵م که روند مبادلات ایران با چین شدت گرفت و چین به یکی از ۳ شریک تجاری اول و اغلب نخستین شریک تجاری ایران تبدیل شد، رکود مبادلات ایران با چین تا ۵۲ میلیارد دلار برای سال ۲۰۱۴م بوده اما در سال ۲۰۱۵م پیشبینی میشود رقمی حدود ۴۰ میلیارد دلار باشد. وی با بیان اینکه، با کاهش ارزش یوان در برابر دلار، کالای صادراتی به چین برای مصرفکننده چینی گرانتر از قبل میشود و کالاهای صادراتی از چین به دیگر کشورها ارزانتر تمام میشود، گفت: ارتباط مالی ما با کشور چین به دلار بوده و تغییرات ارزش یوان تاثیر زیادی بر آن ندارد.
نایبرییس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین تصریح کرد: متعادل بودن تراز تجاری ایران و چین باعث شده تا از این محل لطمهای به رابطه تجاری کشور وارد نشود اما پس از اجرای سیاستهای اقتصادی اخیر در چین، قیمت نفت و مواد اولیه و معدنی کاهش پیدا کرده و از آنجا که شاکله صادرات ما به دنیا، متشکل از نفت و مشتقات نفتی و پتروشیمی است، از این محل خسارتهایی را متحمل میشویم.
سخن آخر…
آنچه مسلم است؛ اصل اساسی در سلامت اقتصاد جهان و تکتک کشورها، توازن است، بنابراین در اقتصادهای صادراتمحور همچون اقتصاد چین باید مصرف داخلی افزایش یابد و حوزههای متعدد سرمایهگذاری ایجاد شود تا نقدینگی عظیم به یکباره وارد یک یا دو حوزه نشود.
