ایران با در اختیار داشتن چهارمین ذخیره سنگ جهان میتواند با استفاده از شیوههای نوین و هوشمندی در بازاریابی، بازارهای منطقه و حتی بازارهای جهانی را از آن خود کند.
البته در یکی دو سال گذشته به دلیل رکود در ساختوساز بازار داخلی سنگ دستخوش تغییرات بسیاری شد. این موضوع باعث شد تا تولیدکنندگان به فکر ورود به بازارهای جهانی افتاده و استانداردهای خود را مطابق استانداردهای جهانی ارائه دهند. این در حالیاست که کشوری همچون ترکیه به دنبال سهمخواهی در بازار سنگ ایران بوده و این موضوع از دیدگاه فعالان این صنعت در وضعیت هشدار قرار گرفته است. در صورت ادامه این وضع ترکیه با واردات سنگ ارزان و با کیفیت میتواند توان رقابت از تولیدکنندگان ایرانی در بازار داخلی را گرفته و خود سکان هدایت این بازار را بهدست بگیرد. استفاده از شیوهای سنتی در صنعت سنگ میتواند در این موضوع موثر باشد، هرچند کشوری مانند چین با وجود صادرات سنگ همچنان در بخشهایی از این صنعت از شیوههای سنتی استفاده میکند. تعامل هرچه بیشتر نسل گذشته صنعت سنگ با نسل امروزی، در کنار استفاده از فناوریهای نوین و همچنین بازاریابی و نشانسازی میتواند وضعیت صنعت سنگ ایران را دستخوش تغییراتی مثبت کند.
توان رقابت در بازار داخلی را هم نداریم
ابوالقاسم شفیعی، رییس انجمن سنگ ایران در گفتوگو با صمت درباره وضعیت سنگ ایران و استفاده از شیوههای سنتی، اظهار کرد: ما در انجمن سنگ کمیسیونهای توسعه صادرات و توسعه فناوریهای جدید را در اختیار داشته و در دستور کار قرار گرفته است.وی افزود: بهطور کلی صنف بسیار سنتی بوده و نظرات نسل قدیم بر آن حاکم است، به همین دلیل از وجود چنین کمیسیونهایی به خوبی استقبال نشده است. البته نسل جدید بیشتر این موضوع را قبول داشته و به دنبال استفاده از شیوههای جدید هستند. در مجموع آن مواردی که انتظار داشتیم، انجام نشده اما سعی داشتهایم تا تعامل با نسل جوانی که به این صنعت وارد میشوند را افزایش دهیم تا سهم بیشتری را در بازار از آن خود کنیم.
به گفته شفیعی، استفاده از شیوههای نوین در صنعت سنگ نیازمند فرهنگسازی است. نکته مهم این است که وقتی بازار داخلی با رونق مواجه میشود، انگیزه برای صادرات کاهش مییابد. اما زمانی که تقاضا در بازار داخلی کاهش مییابد فعالان این حوزه به دنبال ورود به بازار خارجی و صادرات خواهند بود. در این میان نکته
قابل تامل آن است که برای حضور پررنگ در یک بازار چه داخلی چه خارجی نیازمند زمانی ۵ تا ۶ساله هستیم. به همین دلیل وقتی تولیدکنندگان میخواهند در بازار داخلی نام و نشان پیدا کنند وضعیت صادرات خوب میشود و یا برعکس. این موضوع یکی از مشکلاتی است که گریبانگیر صنعت سنگ شده است.
رییس انجمن سنگ ایران تصریح کرد: ما نیازمند این فرهنگ هستیم که در هر شرایط، صادرات را در اولویت قرار دهیم. البته در صورتی که خرید در بازار داخلی نیز مناسب باشد نیز فعالیت خود را به سمت بازار داخلی سوق میدهیم. متاسفانه ما در بازار داخلی به دلیل واردات سنگ از ترکیه، چین و… توان رقابتی نداریم. در واقع اگر تعرفهها برداشته شود سنگبرها ورشکست خواهند شد.وی افزود: هرچند ایران چهارمین ذخیره سنگ جهان را در اختیار دارد، اما در داخل توان رقابت در بازار را نداریم. به همین دلیل با همکاری انجمن سنگ و دولت تعرفه واردات سنگ به ۱۰۰درصد رسید. اما همچنان شاهد واردات سنگ از اسپانیا، ترکیه، چین و… هستیم. به گفته رییس انجمن سنگ، درحالحاضر نه تنها صادرات سنگ از بین رفته بلکه واردات آن نیز توجیه اقتصادی پیدا کرده است. وضعیت موجود در صنعت سنگ به نحوی است که باید مراقب واردات باشیم تا بازار داخلی دچار مشکل نشود.
هشدار نسبت به واردات سنگ ترکیه
کاوه فاضل بسطامی، مدیرعامل شرکت «روشان روز» نیز در گفتوگو با صمت درباره بازار سنگ ایران نظرات دیگر را بیان کرد که به شکلی در تضاد با صحبتهای رییس انجمن سنگ ایران بود. این فعال صنعت سنگ معتقد است، در کنار تفکر سنتی موجود در این صنف، فعالان این حوزه از وضعیت خوبی برخوردار هستند
وی در این گفتوگو اظهار کرد: بازار سنگ ایران در دست سنگهای وارداتی نبوده و وضعیت تولیدکنندگان آنچنان هم که بیان میشود، سخت نیست. هرچند تفکر سنتی، تفکری غالب در این صنعت است اما در کنار آن یکی از مشکلات خیلی بزرگ صنعت سنگ این است که ما بازار داخلی خیلی خوبی در گذشته داشتیم، این موضوع باعث شد از بازارها خارجی غافل بمانیم. زیرا این صنف، صنفی سنتی است. به همین دلیل ما در بحث تولید نمیتوانیم رقابتی با دنیا داشته باشیم. فاضل در ادامه با اشاره به رکود در ساختوساز، بیان کرد: در یک سال گذشته فروش داخلی کاهش یافته، به هین دلیل نگاهها کمی به سمت بازارهای خارج از کشور کشیده شده است. اما برای ورود به این بازارها ملزم به رعایت استانداردهای اولیه بوده و مجبور هستند به تعهدات خود عمل کنند. وی درباره سنتی بودن بازار سنگ ایران، افزود: اینکه بگوییم سیستم تولید سنتی است را قبول ندارم. زیرا تعدادی از کارخانههای سنگ ایران از ماشینآلات روز و نوین استفاده میکنند. در واقع شکل سنتی را نمیتوان مانعی برای ورود به بازارهای خارجی دانست. به عنوان مثال چین که امروز در بازارهای دنیا حضور پررنگی دارد هنوز سنگ را با ساب دستی پولیش میدهند.
