خشکسالی، آب و صنعت ۳ کلید واژهای هستند که سالها است ذهنها را درگیر خود کرده زیرا استفاده از آب در صنایع گوناگون امری لازم است و بدون این ماده حیاتی صنایع قادر به ادامه حیات نخواهند بود.
البته ذهنیت افکار عمومی به نحوی سازمان یافته که صنایع را عامل خشکسالی و مانع رونق کسبوکار خود میدانند اما آنچه در حال حاضر از اهمیت برخوردار است استفاده از راهکارهای گوناگون برای کاهش مصرف آب در صنعت فولاد است. در ایران که سالهاست درگیر دوره خشکسالی است این مشکل بهصورت جدیتری نمایان شده بهویژه اینکه بخش عمدهای از تولید فولاد در مرکز کشور که بیشترین تاثیر را از خشکسالیهای اخیر متحمل شده، مستقر است و این امر بر کیفیت زندگی مردم در استانهای مرکزی کشور تاثیر منفی گذاشته است. ازجمله استان اصفهان که به تنهایی بار فولاد کشور را تا حد زیادی بر دوش میکشد. با پیشبینی کارشناسان هواشناسی از ادامه دوره خشکسالی در ایران و با گوشه چشمی به گشایشهای احتمالی بعد از برجام در حوزه تامین آب برای صنایع فولادی به سراغ کارشناسان رفتهایم تا ببینیم ممکن است چه اتفاقاتی برای تامین آب در مرکز کشور برای صنایع رخ دهد؟
حمیدرضا فولادگر، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی که در غرفه روزنامه گسترش صمت در بیست و یکمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاریها حضور یافته بود در گفتوگو با صمت گفت: اصفهان بهدلیل وجود ۲کارخانه مهم فولادسازی کشور یعنی فولاد مبارکه و ذوبآهن و شرکتهای خصوصی دیگر که از ظرفیتهای کمتری برخوردارند قطب صنعت فولاد کشور به شمار میآید و ۶۰درصد ظرفیت تولید فولاد کشور مربوط به اصفهان است. وی میافزاید: در فولادسازی مسائل استانی مطرح نیست بلکه اهمیت فولاد و حل مسائل فولاد اهمیت دارد زیرا فولادسازی پروژه ملی است و حتی گزینش نیروها هم از سراسر کشور انجام میشود، آگهیها سراسری است و مالیاتها هم به خزانه واریز میشود. وی خاطرنشان میکند: تنها مسئلهای که حکم استانی دارد مسائل زیستمحیطی و آلایندگی است که در منطقه و اطراف ایجاد میکند و در استان باید پیگیری شود. فولادگر درباره اینکه چرا با وجود بحران آب این صنایع به اصفهان آمده، بیان میکند: احداث کارخانه ذوبآهن اصفهان در دهه ۴۰ آغاز شد و علت انتخاب این منطقه به خاطر آب زایندهرود بوده که این پروژه از سوی روسها انجام شد. وی خاطرنشان میکند: ذوبآهن از آب زایندهرود
