نرخ بالای سپرده یعنی مرگ تولید

رییس بانک مرکزی چندی پیش موافقت خود را جهت تخصیص تسهیلات بانکی به واحدهای خرد تولیدی در راستای خروج از رکود این واحدها اعلام کرد. این در حالی است که ولی‌الله سیف طی یادداشتی تلگرامی این منابع را برای به حرکت درآمدن چرخ تولید کافی نمی‌داند.

هر چه میزان منابع و تسهیلات تخصیص داده به واحدهای تولیدی حجم بیشتری را در بر گیرد، ‌مشکلات واحدهای بیشتری حل و فصل می‌شود.

از طرفی زمانی که نرخ ارز حدود هزار یا هزار و دویست تومان بود، ‌میزان نقدینگی مورد نیاز واحدهای تولیدی با زمانی که نرخ ارز به ۳۵۰۰ تومان رسید، برابری نمی‌کرد. به عبارتی دیگر هزینه‌های تولید سه برابر و نیم شد حال آنکه هزینه تامین مواد اولیه کاهش نیافت. در چنین شرایطی بود که واحدهای تولیدی از نفس افتادند.

از سویی دیگر در دوره‌ای ظرفیت ایجاد شده برای برخی از محصولات را بدون هیچ حساب دقیقی افزایش دادیم. همین امر موجب شد تا نتوانیم تعادل میان تخصیص اعتبارات را برقرار کنیم. به عنوان مثال در حال حاضر ظرفیت تولیدی سیمان به‌شدت افزایش یافت. حال آنکه یا تقاضای مطلوب برای آن وجود نداشت یا متقاضیان به دلیل کاهش قدرت خرید و رکود موجود در بازار مسکن کشش کافی برای خرید این محصول را نداشتند. البته نمی‌توان منکر تاثیر منفی تحریم‌های بانکی و کالایی بر اقتصاد کشور شد.

درچنین شرایطی اگر دولت قصد دارد گره از مشکلات حوزه تولید بگشاید، در وهله نخست باید سود بانکی را کاهش دهد.