«پیمانهای پولی دو جانبه » تجربهای است موفق که 16 سال پیش کشورهای « آ سه آن» به همراه سه کشور ژاپن، چین و کره جنوبی در جنوب شرقی آسیا بهعنوان بخشی از یک توافق بزرگ آن را عملیاتی کردند و اصلیترین عامل آن بحران سال 97 میلادی در این منطقه بود. طبق این توافق که با هدف مقاومسازی سیستم مبادلات مالی خارجی صورت گرفت، آنها برای جلوگیری از آسیبپذیری اقتصاد خود مبنا را استفاده از پولهای محلی با هدف کاهش اثرات ارزهای پرقدرت جهانی مانند دلار قرار دادند.
رکود جهانی در سال 2007 میلادی نیز موجب شد تا کشورهایی چون روسیه، چین، برزیل، هند و آفریقایجنوبی نیز دلار و یورو را از روند معاملات تجاری خود خارج کنند.
با تسری این رویکرد، تاکنون حدود 50 پیمان پولی دوجانبه میان بیش از 32 کشور به امضا رسیده و دلار دیگر واسط کشورهای امضاکننده نیست، چرا که آنها برآنند تا ضمن تقویت نقش و جایگاه پول خود در سطح بینالملل میزان تاثیرپذیری اقتصاد خود را از سیاستهای آمریکا و اتحادیه اروپا کاهش دهند. اما در ایران پیمان دوجانبه پولی در اوایل سالهای جنگ تحمیلی راهاندازی شد، چرا که در آن سالها ایران مجبور بود در قبال فروش نفت، کالای اساسی یا مواد اولیه و سایر مایحتاج خود را از کشورهای طرف معامله دریافت کند.
با این حال، طرح حذف دلار از مبادلات تجاری با کشورهای مختلف در سال 90 و در اوج تحریمهای آمریکا و قفل شدن مراودات مالی بانکی با دنیا بار دیگر مطرح شد، اما پیگیری خاصی از سوی نهادهای مسوول در این خصوص انجام نگرفت تا اینکه مجلس نهم در روزهای آخر فعالیت خود با مصوبهای بانک مرکزی را مکلف به ایجاد زمینه انعقاد پایه پولی دو یا چندجانبه در تعامل و همکاری با چند وزارتخانه اقتصادی کرد. طبق آنچه که مجلسیها از دولت خواستند باید بانک مرکزی ظرف 6 ماه آینده آیین نامه اجرایی این مصوبه را به تصویب هیات وزیران برساند.
- ارسال توسط : مدیریت
- 37 بازدید
- دیدگاهها برای پیمانهای پولی و مقاومسازی اقتصاد بسته هستند
